نامه چارلي چاپلين به دخترش: تا وقتي قلب عريان كسي را نديدي بدن 

عريانت را نشانش نده! هيچ گاه چشمانت را براي کسي که معني نگاهت را

نمي فهمد ،گريان مکن قلبت را خالي نگه دار اگر هم يه روزي خواستي

كسي را در قلبت جاي دهي سعي كن كه فقط يك نفرباشد به او بگو كه تو

را بيش تر از خودم وكمتر ازخدا دوست دارم زيرا كه به خدا اعتقاد دارم وبه تو

 نياز دارم.

اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه تموم خط های تلفن تالار

های گفت وگو و ایمیل ها اشغال میشه .پر می شه از:"از اینکه رنجوندمت

پشیمونم/منو ببخش/تو رو عاشقانه می پرستم.مواظب خودت باش..." 

همیشه عاشقت بودم ولی هیچ وقت بهت نگفتم و....  اما واقعیت این است

که ما از زمان پایان جهان بی خبریم پس بیایید به این فکر کنیم که شاید دیگر

 فردایی نباشد و عشق ومحبت را به آن که  دوستش داریم تقدیم کنیم.

شود و هرگاه که آن را تنگ در مشت گیری آسانتر از کف رود،

پروازش ده تا پایدار بماند

هرگز دستي را نگير وقتي قصد شكستن قلبشو داري 
 هرگز نگوبراي هميشه وقتي مي دوني جدا ميشي!                        هرگز نگو دوست داري وقتي به آن اهميت نميدي!                             در باره احساست حرفي نزن اگه واقعاً وجود نداره !                           هرگز به چشماني نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري !                    هرگز سلامي نده وقتي مي دوني خداحافظي در پيشه !                   هرگز نگو عاشقي وقتي نمي دوني عشق چيه !

زندگي واسه ما آدما مثل دفتر صد برگه اولش خوش خط مينويسي و دوست داري به اخرش برسي وسطاش خسته ميشي بد خط مينويسي و هي برگه حروم ميکني اما اخرش که رسيد جا کم مياري حسرت ميخوري که چرا برگه هاشو حروم کردي

عاشقت خواهم ماند....بي آنکه بداني.

دوستت خواهم داشت ..........بي آن که بگويم.

 درد دل خواهم گفت ....بي هيچ کلامي،گوش خواهم داد .....بي هيچ سخني.

در آغوشت خواهم گريست ..... بي آنکه حس کني.

در تو ذوب خواهم شد ...بي هيچ حرارتي...

 اين گونه شايد احساسم نميرد...

من اينجا تنها ماندم

 پروردگارا!

 انتظار سخت ترين مجازاتي است كه برايم در نظر گرفته اي...

خدایا خیلی وقت حاله ما رو نمی پرسی نه زنگی نه پیام کوتاهی دریغ از یه میس کال ولی من همیشه بهت فکر می کنم. خوب شایدم تقصیر تو نیست سرت خیلی شلوق شده دیگه ما رو تحویل نمی گیری ولی اصلا اشکالی نداره مطمئنم یه روزی بالاخره میام پیشت واسه همین هیچی تو این بازی که ما رو انداختی توش ناراحتم نمی کنه. امیدوارم نامه من با پست سفارشی بهت برسه مستقیم دست خودت نه فرشته های زیر دستت . اخه احساس می کنم ناممو بهت نمیدن. خیلی دوست دارمیه وقت منو یادت نره.

تو به آسمون نگاه كن و ببين هوا چه سرده
ديگه اون روزاي شيرين رفته و برنميگرده!!!؟

                                     چشاتو ببند و فكر كه چقدر تنهايي سخته!
                                      تو نباشي همزبونم تو كوير اون تك درخته

چه كنم تا كه بفهمي هنوزم دنيا سياه نيست
هنوزم عاشقي زنده است ديگه اون رنگ و ريا نيست

                                    بيا و دستاي گرمت رو بذار تو توي دستم
                                    ميدوني من لب جاده به انتظار تو نشستم

زندگي مثل يه جاده است ما هنوز اول راشيم
بيا تا رازقي زنده است واسه ی همديگه باشيم

زندگی را کهکشانی کرده اند

تا بگویند طولانی تر است

زندگی را تلخ و شیرین کرده اند

تا نگوییم زندگی یک صحنه است

زندگی را پر از امواج تلاطم کرده اند

تا نگوییم بی صداست

زندگی را بی محبت کرده اند

تا بگویند عشق هم بی انتهاست........

صداقت یعنی از مرز افق ها

به قصد دیدن رویت گذشتن

میان کوچه های سبز احساس

به دنبـال قـدم های تو گشتن

نجــابت یعنی از بـاغ نگاهت

به رسم عاطفه یک پونه چیدن

میان سایه روشن های احساس

تـرا از پشت یک آیـینه دیـدن

دو چشمت سر زمین آرزو ها

نگاهت داستان آشنایی ست

امان از آن زمان که قلب عاشق

گرفتار خزان یک جدایی ست

تو در آن سوی مر مرهای احساس

ومن در جـسـتجوی یـک بـهانه

که شاید روزی از فصل شکفتن

به تو گـویم کلامی عاشقانه

کنــار سایبـان دیــدگـانـت

همیشه آرزوها ارغوانیست

بدان تا صبح پرنور شکفتن

به یاد دیده تو آسمانی ست

طلـوع پـاک دیـدار تو یعنی

برای لحظه ای چون یاس بودن

زمستان غـریبی را شکستن

وچون آیینه با احساس بودن

چرا بارون نمی باره                           

آسمون آبری نداره

تو    دلا ی   آدمکا                          

خوشگلی فصل بهاره

برگای  خوشگل  پاییز 

زیر پا میشن ریز و ریز

ولی   برگای   بهاری

نمی بارن  مثه   پاییز

                                                    ولی من پاییزو خیلی دوست  دارم 

                                                    برگای ریز٬ ریز و خیلی دوست دارم 

همه تو خونهاشون

گل شقایق میکارن                          

یا واسه گلای دیگه

جای خالی میزارن

خارای کوچیک و تو

باغچها  بر  میدارن

اونا اصلآ واسه خارای

کوچیک  جا   ندارن

                                                     ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                     برگای ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

همه تو خونها شون

قناری کوچیک دارن

همه  تو خونهاشون

خوبی رو خیلی دوست دارم

دل من ولی واسه کلاغ سیاه

پر می کشه نمیدونم نمیدونم

که چرا اونو تو قفس نمی زارن

                                                                  ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                                 برگای ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

تو دلا شادی پره٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬!!!

اصن غمی جا نداره

جغد شومی روی پر پرستوها پا میزاره

صدای شکستن پر پرستوها میاد

هیشکی واسه اون پر شکسته مرحم نداره

                                                                ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                                برگی ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

رسیدیم آخر خط باید تمومش بکنم

حرفای اضافه رو آفتابه بومش بکنم

 حرفای قشنگم که مونده رو کاغذ من

بندازم تو آتیش و اونو حرومش بکنم 

 ولی اینو میگم...........................................پاییزو خیلی دوست دارم

                                                               برگی ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم                 

نامه یک ریاضی دان به معشوق خود

عزیزم

آن هنگام که من و تو موازی یکدیگر در خیابان مستطیل شکل قدم می زدیم.

آن هنگام که لبانت با صورتم زاویه منفرجه می ساخت

احساس کردم تجدید شدم و ناگهان زیره رادیکال قرار گرفتم.

نمی دانم تو را چه بنامم فقط میدانم سینوس چشمانت مساویست با کسینوس لبانت.

عشق من , من و تو عامل مشترک بودیم که هرگز هیچ ریاضی دان نمی توانست عشق ما را به توان برساند.

اما وقتی در اتاق کروی شکل با هم رو به رو شدیم احساس کردم تو مرکز دایره ای و من ناگهان با تو مماس شدم و  یک عامل مشترک به وجود آمد.

و حالا به اندازه تمام خطوط دنیا دوستت دارم .

و هنگامی که دایره ای رسم می کنم می نویسم به یادت هستم.

آهای تویی که از اون مینویسی........

        بدون مرام اون از جنس سنگه.........

                  اونی که لاف عاشقی و می زد ..........

                             یه روز تنهام گذاشت با کلی نیرنگ..........

         اون کسی که یه روزی عشق و به من داد ببین قلبش شده یه تیکه از سنگ............

                  اونی که لاف عاشقی رو میزد منو تنها گذاشت با کلی نیرنگ.......

                            حالا برین بهش بگین فرقی نداره می خواد با من بمونه یا نمونه...........

                                            غریبی بی کسی اندازه داره آخه دل منم خدایی داره..........

ای کاش کودک بودم ، تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه تو، همه چیز را فراموش می کردم.

گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟ در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟ آيا ميبيني که تو را ميبيند؟ صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند دوستت دارم؟ دوست ندارم که بگويم دوستت دارم. دوست دارم که بداني دوستت دارم!
 

گاهی آدم میشکنه.. زخمایی هست که تقصیر هیچ کس نیست ،ولی جاشون میمونه،تا خیلی!

  گر چه بی تو زندگی آهنگ زیبایی ندارد می روم چون عشق من در قلب تو جایی ندارد

چی بگم که خیلی تنهام

میدونی یاری ندارم

چی بگم که غیر غصه

دیگه دلداری ندارم

هیچ کسی پا نمیذاره

به سراچه قلبم

هیچ کسی نداد جواب

این سئوال بی جوابم

هر کی اومد دو سه روزی

از دلم بازیچه ای ساخت

دلم هم مثل عروسک

ساده بود دل به دلش باخت

گله و گلایه ای نیست

بی وفایی رسم عشقه

عاشقها تنها میمونن

تنهایی مرامه عشقه

یکی رو دوست میدارم. ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم

ولی افسوس

او برگ گل را به زلف کودکی اویخت تا او را بخنداند

به مهتاب گفتم ای مهتاب

سر راهت به کوی او سلام رسان و گو که او را دوست می دارم

ولی افسوس

یک ابر سیاه امد و ز ره روی ماه تابان را بپوشاند

صبا را دیدم وگفتم صبا دستم به دامنت

بگو از من به دلدارم که اورا دوست می دارم

ولی افسوس

ز ابر تیره برقی جست و قاصد را میان ره بسوزانید

کنون وامانده از هرجا دگر با خوئ کنم نجوا

یکی را دوست می دارم

ولی افسوس

او هرگز نمی داند!!!!

سال ها از دوستی ما دو تا می گذرد و حالا اون با یک دسته گل

رز به دیدنم آمده و می گوید دوستم داردو دلش برایم تنگ شده

وای خدای من!

چه قدر منتظر این جمله بودم و او حالا می گرید.

وقتی می رود سنگ قبرم از اشگ هایش خیس شده ..

کاش زودتر این جمله را گفته بودی... 

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم 

در نهان خانه ی جانم گل یاد تو درخشید

باغ صدخاطره خندید

عطرصدخاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچ گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشمه سیا هت

من همه مهو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل وسنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آمد تو به من گفتی

از این عشق حزر کن

لحضه ای بر این آب نظر کن

آب آیینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است۰

هفت آرزو کرد    آنگاه

هفت بار از خدا تو را آرزو میکردم 

گر نیایی تا قیامت انظارت می کشم

منت عشق از نگاه پر شرارت می کشم

ناز چندین ساله از چشم حقارت می کشم

تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم

تکه های قلبم را

با تو قسمت می کنم

شاید هیچ اثری بر این سرمای

زمستانی نداشته باشد...اما

برای لحظه ای می توانی گرمای

عشق واقعی را در دستانت حس کنی

ای کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاش

کاش می شد فراموشت کنم آتش عشقت را خاموش کنم ...

 با هم بودن نمیشه می دونم  در آغوش تو بودن خیاله می دونم ...

سهم من از تو آرزوهای محاله می دونم ...

من و تو که تقصیری نداریم ...

جدایی ها دست تقدیر می دونم ...

 کاش می شد فراموشت کنم یادت را از خودم جدا کنم ...

 من و تو ما نمی شویم می دونم ...

 رنگ خوشبختی نخواهیم دید می دونم ...

سهم من از تو کوله باری از خاطرات ...

تک تک لحظه هایم با یاد تو سرشار ...

کاش می شد فراموشت کنم آتش عشقت را خاموش کنم...

شایدم هیچ وقت نشه که همدیگر را در آغوش بگیریم...

شایدم همش خیاله ولی چه خیال شیرینی....................